İSTİKLAL MARŞI |
 |
| Korkma,
sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; |
| Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. |
| O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; |
| O benimdir, o benim milletimindir ancak. |
| |
| Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal! |
| Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celal? |
| Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal... |
| Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal! |
| |
| Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. |
| Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım! |
| Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım. |
| Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım. |
| |
| Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım. |
| Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. |
| Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar, |
| 'Medeniyet!' dediğin tek dişi kalmış canavar? |
| |
| Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma, sakın. |
| Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın. |
| Doğacaktır sana va'dettiği günler hakk'ın... |
| Kim bilir, belki yarın, belki yarından da yakın. |
| |
| Bastığın yerleri 'toprak!' diyerek geçme, tanı: |
| Düşün altında binlerce kefensiz yatanı. |
| Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı: |
| Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı. |
| |
| Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda? |
| Şuheda fışkıracak toprağı sıksan, şuheda! |
| Canı, cananı, bütün varımı alsın da hüda, |
| Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda. |
| |
| Ruhumun senden, ilahi, şudur ancak emeli: |
| Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli. |
| Bu ezanlar-ki şahadetleri dinin temeli, |
| Ebedi yurdumun üstünde benim inlemeli. |
| |
| O zaman vecd ile bin secde eder -varsa- taşım, |
| Her cerihamdan, ilahi, boşanıp kanlı yaşım, |
| Fışkırır ruh-i mücerred gibi yerden na'şım; |
| O zaman yükselerek arşa değer belki başım. |
| |
| Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal! |
| Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal. |
| Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal: |
| Hakkıdır, hür yaşamış, bayrağımın hürriyet; |
| Hakkıdır, hakk'a tapan, milletimin istiklal! |
| |